Hoe Emotie Eten De Gezondheid Van Deze Vrouw Vernietigde (Totdat Ze Dit Deed)

Stress & Gezondheid

sep 22

De verhoging van je bloedsuiker kan behoorlijk zijn als je niet lekker in je vel zit. 

Als je mijn vorige artikel over bloedsuiker en stress hebt gelezen, dan heb je geleerd dat dit voor een verhoging van 26% kan zorgen.

Dat betekent een verschil in bloedsuiker van 1,6 mmol/l. Heb je normaal een bloedsuiker van 6,0 dan heb je een bloedsuiker van 7,6 op het moment dat je chronische stress ervaart!

Maar niet lekker in je vel zitten kan nog veel meer kapot maken dan alleen je bloedsuiker.

Vandaag wil ik een hartverscheurende email met je delen van een vrouw die mij radeloos mailde en om hulp vroeg (lees: smeekte).

More...

Ze was de wanhoop nabij en opzoek naar een oplossing om haar emotie eten tegen te gaan (die gaf ik haar ook).

Voordat ik je vertel wat die oplossing was, is het crucial om te lezen hoe emotie eten haar leven een ware hel maakte.

Ik kan haar beter zelf aan het woord laten door haar email met je te delen. Want die liegt er niet om:

Ik heb haar naam afgeschermd om haar privacy te beschermen.

Je hoeft geen psycholoog te zijn om de frustratie, verdriet en wanhoop in haar email te voelen.

En geef haar eens ongelijk.

Deze vrouw doet er alles aan om gezond te worden... en nog steeds lukt haar dat niet.

Het lijkt niet uit te maken wat ze probeert... elke keer eindigt ze precies waar ze is begonnen. 

Het is alsof een onzichtbare kracht haar tegenhoudt om de gezondste versie van zichzelf te worden.

Stel je eens voor hoe frustrerend het voor haar is om vol goede moed aan een gezond eetpatroon te beginnen... om het vervolgens allemaal te verpesten door emotie eten.

Stel je voor hoe beschamend het voor haar is om kilo's af te vallen en dit met trots aan vrienden en familie te vertellen... om het gewicht vervolgens allemaal aan te komen en dit aan dezelfde vrienden en familieleden te moeten vertellen.

En misschien nog wel het belangrijkste:

Stel je voor hoe machteloos zij zich voelt, elke keer als stress en emoties de controle nemen over haar lichaam en geest... waardoor ze altijd het gevoel heeft dat - wat ze ook doet - het allemaal toch niet uitmaakt.

  • Dat maakt je verdrietig.
  • Dat maakt je hopeloos.

En voordat je het weet rollen de tranen over je wang.

Helaas zorgt dit er allemaal weer voor dat je gaat emotie eten.

Je komt namelijk in de vicieuze cirkel van emotie eten:

De vicieuze cirkel van emotie eten

 

  • Onprettige gevoelens zorgen voor emotie eten....
  • En dat emotie eten zorgt weer voor onprettige gevoelens....
  • Waardoor je weer gaat emotie eten.

Geen boek of cursus over gezond eten die je daarbij gaat helpen.

Waarom?

Omdat het probleem niet hetgeen is wat je eet... het probleem is wat je voelt.

Dat is waar het allemaal begint. 

Emotie eten is een mechanisme van ons lichaam om je prettiger te laten voelen.

Wanneer jij je gestrest of niet fijn voelt, wil je iets doen om je snel op te vrolijken... of om eventjes de ellende te vergeten.

Voor de één kan dit drinken zijn.

Voor de ander kan dit roken zijn.

Maar voor veel mensen is dit eten... en dan vooral ongezond eten.

  • Dat verhoogt je bloedsuiker. 
  • En je gewicht.
  • En je bloeddruk.
  • En je cholesterol.
  • En de kans op een depressie.

Tegelijkertijd verlaagt het ook een boel dingen:

  • Je zelfbeeld.
  • Je liefde voor jezelf.
  • Je hoop om gezonder te worden.

Als je last hebt van emotie eten, dan weet je precies waar ik het over heb.

En dan weet je ook hoe groot het verlangen is om hier iets aan te doen.

Net als de dame uit de email.

Nu we het toch over haar hebben:

Weet je wat haar echte probleem is?

  • Niet de boeken die ze leest over gezonder eten...
  • Niet de cursussen die ze volgt om fitter te worden...
  • En al helemaal niet het gebrek aan motivatie om haar bloedsuiker en gewicht te verbeteren...

Haar probleem zit namelijk tussen haar oren... letterlijk.

Eén van de grootste voorspellers voor hoe gezond je bent, is...

...hoe lekker jij in je vel zit. 

Niets verhoogt de kans op ziekten meer dan niet lekker in je vel zitten of gestrest zijn (naast ongezond eten).

Je moet dus niet alleen je lichaam met liefde behandelen.

Maar ook je geest.

De twee werken namelijk hand-in-hand. 

En als je de één verwaarloost, zal de ander daar last van ondervinden.

Wanneer je last hebt van emotie eten moet je dus NIET de focus leggen op je voeding...

...je moet de focus leggen op je gedachten en gevoelens.

Dat is ook wat ik de dame uit de email vertelde. Ze moet zich niet meer bezig houden met haar voeding. 

Wat ze van mij moest doen is: 

  • Bewust worden van de gedachten, gevoelens en de stress die ze ervaart. 
  • Luisteren naar hetgeen wat haar lichaam haar probeert te vertellen en dat niet meer wegstoppen.
  • Zichzelf weer de aandacht geven die ze nodig heeft en lief voor zichzelf zijn.
  • Bepaalde trucjes en technieken toepassen om beter om te gaan met de tegenslagen die de stress veroorzaken.

Dit allemaal zodat ze minder stress zal ervaren en daardoor lekkerder in haar vel gaat zitten.

Wat ik haar eigenlijk gaf was een nieuw 'mentaal' dieet. Een dieet om ervoor te zorgen dat haar lichaam en geest gaan samenwerken... in plaats van elkaar tegen te werken.

En hoe het nu met haar gaat?

Lees zelf maar:

Zoals je leest gaat het een stuk beter met haar... maar ze is er nog niet.

Rome is niet in één dag gebouwd...

...en emotie eten is ook niet in één dag ontstaan.

Maar als je er op de juiste manier aan werkt, kun je het flink verminderen of zelfs helemaal stoppen.

Wellicht vraag jij je op dit moment af:

"Hoe kan ik hier precies aan werken? Ik wil er namelijk ook van af!"

Goede vraag.

Wellicht is je opgevallen dat ze het in haar email heeft over: "Ik ben nu met de vierde week bezig van de dingen die jij mij hebt meegegeven en ik voel mij een nieuw mens."

Die dingen waar zij het over heeft kunnen jou ook helpen om emotie eten tegen te gaan. Hoe?

Door ervoor te zorgen dat jij:

  • Lekkerder in je vel gaat zitten
  • Minder stress zult ervaren
  • En afscheid neemt van negatieve gevoelens

Je gaat jezelf letterlijk gezond denken.

Wat zij heeft gedaan is onze Denk Jezelf Gezond volgen. En zoals je ziet heeft het haar enorm geholpen.

Wil jij weten wat deze nieuwe cursus voor jou kan betekenen? Klik dan hier.

Groetjes,
Ben

P.s: Heb jij ook last van emotie eten? Hoe beïnvloed dit jouw gezondheid? Laat hieronder een reactie achter.

About the Author

Ben Kuiper is een farmaceut en een ervaringsdeskundige op het gebied van diabetes type 2.

  • Jacqueline Van den Hoogenband schreef:

    Dit is echt zooo herkenbaar.. steeds als ik denk nu gaan we de goede kant op.. gebeurt er weer iets…waardoor je het weg denkt te eten en vervolgens spijt zo veel spijt dat ik echt walg van mijzelf…het maakt mij ook zo ontzettend moe en concentratieloos.

  • Jacqueline Van Den Elshout schreef:

    Beste Ben ik ben ook een emotie eter. Ik weet soms ook niet waar ik aan moet beginnen. Ik weet heel goed wanneer een emotie mij tot eten brengt. Alleen het lukt me niet om ze te stoppen. Ik hoor graag hoe jij mij daarbij kan helpen.
    Groet Jacqueline van den Elshout

  • Emmy Jaarsveld schreef:

    Dit is voor mij zeker ook van toepassing, de kennis hebben maar…… Dank voor dit bericht Ben ik hoop dat het voor mij ook wat gaat geven om vooruit te komen en te genezen!

  • José Vos schreef:

    Hallo ik heb heel veel stress gehad in mijn leven de afgelopen 10 jaar en ik heb veel weg gegeten. Veel afvalprogramma’s gevolgd maar niets hielp en vaak had ik spijt na een eetbui
    Groet Jose

  • christina schreef:

    Je hebt weer gelijk, dank

  • Ellen schreef:

    Ja ik herken het ook, onprettig of onrustig gevoel, negatief gevoel, geeft denken aan iets lekkers of aan lekker eten, ik houd zelf van rijst, weg broccolirijst, ik neem de echte rijst Of iets lekkers toe zoals slagroomijs, op zwakke
    Momenten geen weerstand meer, zelfs de gedachte : je hebt net gesport

  • Rob schreef:

    Tsja, als je een probleem wilt verhelpen moet je de oorzaak aanpakken.
    En die oorzaak is hier duidleijk een psychisch probleem. Mogelijk stress vanuit haar omgeving (werk, huwelijk) of iets anders (vanuit haarzelf ?). Daar zou ze misschien een huisarts of psycholoog voor kunnen raadplegen, afhankelijk van hoe diep het zit.
    Maar dat kan ze ook zelf verhelpen door bv meditatie of bewustwordings oefeningen. Het kan nooit kwaad om met dat laatste te beginnen

    Het emotie eten, is uiteindelijk daarmee enkel een symptoom. Maar wel een symptoom dat je in een vicieuze cirkel drukt.
    Of ze daarmee het onderliggende psychische probleem versterkt, of een ander probleem daarnaast oproept, dat kan ik niet beoordelen op basis van het verhaal.
    Maar het probleem kan alleen maar groeien, in de diepte of de breedte. En al helemaal als er ook nog tal van ziektebeelden bij komen (lichamelijk, en psychisch)

    Als het onderliggende psychische probleem vanuit haarzelf komt, dan kan ze mogelijk de uien-methode gebruiken. Dus van buitenaf, steeds weer een symptoom bestrijden, en daarmee laagje voor laagje naar de oorzaak toe werken.
    En door zich te richten op voeding, is dat eigenlijk wat ze doet.
    Maar dat vergt heel veel discipline, en voor de meeste mensen (die niet de mentaliteit van een topatleet hebben) werkt het niet. Professionele hulp is daarbij vaak ook nodig. En zelfs dan is successgeen garantie.

    Mijn advies aan iedereen die dergelijk probleem ervaart is om er met een psycholoog over te praten (eventueel na consult met en verwijzing door de huisarts), om achter de onderliggende psychische oorzaak te komen. En daarmee een op maat gesneden behandelplan te gaan volgen.

    • Ben Kuiper schreef:

      Klopt helemaal wat je zegt. Gek genoeg hebben veel mensen niet per se een psycholoog nodig. Het helpt vaak om gewoon met een beetje begeleiding van een zelfhulp boek over jezelf na te denken etc. Mensen zijn de afgelopen decennia een ster geworden in zichzelf en hun gedachten wegcijferen. Maar het inschakelen van iemand om je hierbij te begeleiden is zeker geen slecht idee 🙂

  • Sabina de Wit schreef:

    Ook ik worstel met hetzelfde probleem. Lijkt het goed te gaan, maar dan gebeurt er weer wat en glij ik af en ga weer terug naar 0. Om moedeloos van te worden

  • carina schreef:

    Ja, dit is het grootste probleem van mijn overgwicht en type2.
    Zou hier heel graag handvatten voor willen

  • rita schreef:

    ik begrijp wat je zegt. ben al mijn hele leven depressief en daarvoor onder behandeling maar krijg dit niet weg dus het stress niveau blijft bestaan. dus suikers huizen hoog 2 soorten insulines per dag en nog daalt het niet. groetjes rita

  • Myriam Polet schreef:

    Ook voor mij een zeer herkenbaar verhaal. Op momenten dat ik niet goed in mijn vel zit (komt zeer veel voor) of er op mijn ziel getrapt wordt moet ik dat letterlijk ‘verbijten’. En het duurt niet lang dat ik dan denk waarom heb je dat nu gedaan?

    • Ben Kuiper schreef:

      Vaak komt dat omdat je geen andere ‘reactie’ weet dan eten bij stress. Enerzijds helpt het om jezelf iets anders aan te leren dan eten. Anderzijds ook om de stressbron zelf aan te pakken voordat je gaat emotie eten 🙂

  • Maike Schark schreef:

    Hier nog een emotionele eet’ster … wat als je aan je stress-bronnen weinig kunt veranderen of (te) weinig steun ervaart?

  • Marjon de Jeu - van Bussel schreef:

    Hallo Ben,
    Oooo óók zó herkenbaar voor mij! dus ik hoop binnenkort hier meer over te lezen.
    Dank je wel dat je er bent Ben☺

  • Diny Bakker-Turpijn schreef:

    Hoi Marloes en ben,

    Inderdaad, Heel herkenbaar, ik heb jullie boeken bijna allemaal aan geschaft en ik kook daar dagelijks uit, maar opeens heb ik zo’n ontzettend trek in rijst en indonesch eten ( kom uit Indonesië en gewend aan pittig eten)
    Zijn er mogelijkheden om pittig te gaan eten en b.v kroepoek en Kemper.
    Ik weet niet of jullie recepten door mij aangepast mogen
    Groet
    Diny Bakker-turpijn

    • Ben Kuiper schreef:

      Je mag gerust pittig eten hoor. Pepertjes en sambal mag gewoon :). Ik zou zo snel niet weten wat een vervanging is van Kroepoek. Dat is namelijk gewoon ‘chips’. Kemper ken ik helaas niet. Wat is dat? Je mag gerust dingen aanpassen MITS ze wel gezond blijven en de ingredienten volgens onze richtlijnen zijn.

  • Amélie Picard schreef:

    Ja dit is óók voor mij héél herkenbaar
    Alles gaat goed qua eten, bloedsuiker is nu al n tijd goed en gewicht en alles verder okay
    En vanaf DAT moment werd mijn motivatie zwakker: en dat lekkerbek stemmetjes in mij zegt: het is nu weer goed… dus kan ik wel weer n lekker wijntje drinken met Franse kaas
    Of… het is nu weer goed: dus kan ik wel weer n toetje met slagroom eten of mijn lekkere noga kopen… die ik dan af en toe es neem ( nee hoor in 2 dagen op!) om mijzelf te verwennen… etc etc
    Wáár komt dat vandaan
    Verwennen is smoes
    Het is verveling en troost en eenzaamheid en gewoon de valkuil van suiker verslaving 🤔
    VERSLAVING heeft altijd mooie smoesjes en lievige excuses ( verwen jezelf maar eens etc)
    En tóch
    Gebeurt het mij telkens opnieuw….

    • Ben Kuiper schreef:

      Het is vaak inderdaad een combi van vele dingen. Vooral verveling en troost. Eten gaat je weer goed laten voelen… maar helaas ook ongezonder als je de verkeerde dingen eet.

  • Greet Van Vugt schreef:

    Ook ik was een emotie eter oftewel verslaafd aan eten ben jaren geleden door de dokter doorverwezen naar psychu en heb daar in groepsverband geleerd om met eetbuien om te gaan en ook om zo,n 10 kg af te vallen. Helaas kunnen ze weinig aan je medicijngebruik doen zelfs moest ik toen mijn antidepressiva verhogen om met de nodige emoties om te gaan. Nee zeggen was ook een heel groot punt voor mij omdat je een heel laag zelfbeeld hebt wil je aardig gevonden worden en daarom zeg je tegen je zin in vaak ja terwijl je eigenlijk nee wil zeggen. Ik weet wel waar het vandaan komt door traumatische dingen in mijn jeugd die ik heb meegemaakt. Helaas kwamen de kilo’s er weer aan en 6jaar geleden kreeg ik naast mijn hoge bloeddruk en depressie ook diabetes 2 en omdat ik al die medicijnen zat ben en mezelf gezonder wil voelen heb ik me aaangemeld voor jouw cursus en ben nu in week 4 en voel mezelf al een stuk beter en hoop in ieder geval van de metformine af te komen en wie weet ook wel van de medicatie voor mijn bloeddruk.groeten Greet van vugt

  • TH Heijerman schreef:

    Hallo Ben en Marloes,
    Herken dit wel met periodes en ben blij dat dit weer eens op papier staat. Het is goed om weer om te gaan en je bewust te worden wat je er nog meer aan kunt doen: dus je mind-set goed af stemmen in jezelf.
    Dank voor je goede tips en neem het mee naar de dag van morgen en verder. Groet Thea H.

  • Coby schreef:

    Ook ik herken dit. Bij het lezen van je artikel schoten de tranende me in de ogen. Naar mij lichaam leren luisteren in plaats van mijn gevoelens altijd maar wegstoppen en een funny face tonen aan anderen

  • Anneke r schreef:

    Beste Ben, het verhaal is zo herkenbaar. En ik weet dat het waar is. Dat is niets nieuws. Waar ik op zoek naar ben is “de hulp” om dit patroon te kunnen doorbreken en nu echt de stap zetten, die ik al jaren wil. Maar me blijkbaar niet lukt omdat ook ik gevangen zit in die vicieuze cirkel. Ik begrijp dat je de vrouw in jouw mail handvatten hebt kunnen geven waarmee ze al vooruit is gekomen. Ik wil ze ook graag van je weten. Je Tips zijn waar, maar alleen daarmee ga ik mijn vicieuze cirkel niet doorbreken
    Ik hoor graag spoedig van je hoe ik hier NU mee aan de slag kan. Ik heb overigens nog geen diabetes, maar ben wel bang om het te krijgen. Dat wil ik voorkomen maar meer dan dat. Ik wil naar een gezond en mooi lijf.
    Groetjes Anneke

  • >
    Send this to a friend